เธอคนที่ฉันรัก
เธอที่ทำให้รู้จักความคิดถึง
เธอผู้อยู่ในห้วงคำนึง
เธอที่ตราตรึงหัวใจ
ฉันพร้อมทำทุกอย่าง
ทุกๆทางที่คนๆนึงจะทำได้
ไม่ได้เป็นเจ้าของครอบครองใจ
แค่เพียงทำไปเพราะห่วงใยและรักเธอ
SulaLiaw


เส้นโบว์สีขาว
ความร้าวย้ำลึก
ฉันอยู่จนดึก
นึกฝันเรื่องเก่า
มีเรื่องเศร้ามาก
ลำบากใจเรา
เมื่อมองเห็นเขา
และเราจากกัน
<primly>


ง่วงนักก็ไปนอน..จงพักผ่อนและหลับตา
คำคืนมีดารา..เป็นเพื่อนครานิทรารมย์
ฝันดีนะที่รัก..จงผ่อนพักและสุขสม
ค่ำคืนพริ้วพรายลม..มาพัดผ่านให้สุขใจ
<Oui>


เธอเข้าใจไหม.....บางครั้งความเหงาใจกลับสุขยิ่ง
ฉันมิได้หวาดกลัวหรือประวิง.....บางครั้งความหยุดนิ่งได้ปัญญา
ฉันรักความเหงา........หลงไหลกับเงาความเหว่ว้า
ฉันปลาบปลื้มในทุกหยาดน้ำตา....อิ่มอุรากับความทุกข์ระทมใจ
เธอว่าแปลกไหม........ถ้าฉันจะปลื้มอะไรกับความฝัน
ฉันอยากลืมความจริงทุกทุกวัน...เพราะความฝันไม่เคยทำร้ายใคร





อยากทำอะไรก็ทำ
ไม่ต้องมาตอกย้ำกันได้ไหม
ในเมื่อไม่รักไม่แคร์ไม่สนใจ
ก็อย่าแกล้งมาเสียใจเมื่อเลิกกัน
เป็นคนดีเพื่ออะไร
ก็ในเมื่อทำไปก็เท่านั้น
มีแต่จะเสียใจซ้ำใจอยู่ทุกวัน
ถึงเวลาแล้วที่ฉันต้องร้ายเพื่อรักษาใจตัวเอง
<มัธจัง>


...............พอเถอะพอ...............
ฉันขอร้องเพียงเท่านี้
อย่าสัญญาอะไรอีกเลยนะคนดี
กับความเจ็บครั้งนี้มันสาหัสเกินไป
คำสัญญาเมื่อครั้งก่อน
มันสอนให้ฉันอย่าไว้ใจใครได้
เพียงแค่คำบางคำที่ออกจากลมปาก
แต่ไม่ได้ออกมาจากหัวใจ
เธอเชื่อไหมล่ะว่าใคร ๆ เขาก็ไม่ต้องการ
ถึงเธอจะสัญญาเป็นร้อยเป็นพัน
แต่เธอทำตามสัญญาที่ว่านั้นไม่ได้
หยุดซะเถอะ พอซะเถอะ
ฉันไม่อยากต้องทรมานใจ
อย่าสัญญาอีกได้ไหม เพราะยังไงเธอก็
.......ผิดคำสัญญา..........


หากรักใครก็จงรักให้ทั้งหมด
อย่าโป้ปดหลอกใครให้ลุ่มหลง
จะรักใครทั้งทีให้มั่นคง
อย่าพะวงมอบใจให้หมดเลย
<mitr>


รู้สึกเบื่อนะตอนนี้
ในวันที่ในใจเหงา
วันที่ในใจเรา
มานั่งเหงาอยู่คนเดียว
<J.J>



"ถึงแม้ไกลแสนไกล
แต่สองใจไม่เคยห่าง
คิดถึงเธอเสมอยามอ้างว้าง
มีแต่เธออยู่กลางหัวใจ นะคนดี"
<Bom>


อยากจะหวนวันเวลาที่ผันผ่าน...
ดึงเอาวันวานที่ผ่านผันไป
เพื่อจะได้รู้จักกับเธอก่อนใคร...
เพื่อไม่ให้สายเหมือนกับวันนี้
ถ้าตัวฉันนั้นทำอย่างใจได้...
จะบอกว่าใจที่ฉันหวังดี
มีให้ทั้งความรักและความภักดี...
มากอย่างที่ไม่มีใครเกิน
แต่ฉันไม่อาจจะย้อนเวลาได้...
ก็แค่บอกไปเธออาจเฉยเฉย
เป็นเพียงคำพูดที่ถูกละเลย...
เธอคงเฉยเมยแล้วเดินจากไป
คงเหลือเพียงแต่ความโศกา...
และความห่วงหาที่ฉันมีให้
กับความหวังดีที่มีเสมอไป...
กับหัวใจที่เธอนั้นไม่ต้องการ
<เทน>